Uiteenlopende inflatieverwachtingen in de VS en Europa

Door Wolfgang Bauer , co-beheerder van het M&G (Lux) Absolute Return Bond Fund, fondsbeheerder van het M&G (Lux) European Inflation Linked Corporate Bond Fund

Wolfgang Bauer

De inflatieverwachtingen in de VS en Europa lopen de laatste tijd uiteen en dat is geen echte verrassing. In het vierde kwartaal van 2018 bedroeg de jaarlijkse groei van het bbp in de VS 2,6% in reële termen. Het werkloosheidspercentage daalde tot onder de 4%, waardoor de lonen onder opwaartse druk staan, terwijl de economische sentimentindicatoren, zoals de PMI's, zich in een sterk expansief gebied bevinden. Voor de eurozone daarentegen zijn de economische vooruitzichten in de loop van het voorbije jaar aanzienlijk somberder geworden. De Italiaanse economie kromp in het vierde kwartaal van 2018 en Duitsland is net niet in een recessie terechtgekomen. De Europese PMI's hebben dan ook een duik genomen.

Tegen deze achtergrond is het groeiende verschil tussen de Amerikaanse en Europese inflatieverwachtingen volstrekt logisch en vrij extreem geworden : tussen de Amerikaanse schatkistinflatiebeschermde effecten (TIPS) en de Duitse Bund linkers (die de inflatie in het eurogebied als referentie gebruiken) is het verschil tot boven de 100 basispunten (bps) gestegen. Om de zaken in de juiste context te plaatsen: de break-even spread tussen de VS en Europa over een periode van 10 jaar is sinds eind 2015 meer dan verdrievoudigd.

Tijdens de recente opleving van de olieprijs zijn de inflatieverwachtingen van de VS en het eurogebied ook verschillend geëvolueerd. Dit jaar zijn de Amerikaanse tienjarige obligaties met +25 +25 bps YTD gestegen, vrijwel in de pas met ruwe olie. Maar de tienjarige eurozone-obligaties zijn volledig onveranderd gebleven en verder gedaald met-7 bps YTD. Toegegeven, als gevolg van de lagere brandstofaccijnzen in de VS hebben veranderingen van de olieprijs een directer effect op de Amerikaanse inflatiecijfers dan op de Europese, ten minste in een korte tijdsspanne. Maar is de sterke correlatie tussen tienjarige Amerikaanse breakevens en spotprijsbewegingen van ruwe olie wel gerechtvaardigd ?. Tenzij de olieprijs de komende tien jaar telkens blijft stijgen, zal het inflatoire effect van de recente opleving van de olieprijzen van korte duur zijn.

Ik denk niet dat de US TIPS er nog aantrekkelijk uitzien, gezien zowel de omvang van de outperformance ten opzichte van de Europese inflatieobligaties als de sterke positieve reactie op recente olieprijsontwikkelingen. Met het 10-jaars break-even percentage in de VS dat dicht bij de inflatiedoelstelling van de Federal Reserve van 2% ligt, lijken de waarderingen redelijk, maar niet erg spannend. Zolang de inflatie in het eurogebied de komende tien jaar gemiddeld hoger is dan een luttele 0,9%, zullen de Bund linkers het beter doen dan de nominale Bunds. Met andere woorden, beleggers kunnen zich op dit ogenblik verzekeren tegen opwaartse inflatieverrassingen in de eurozone door tegen vrij lage instapkoersen te beleggen in Europese inflatiegekoppelde obligaties.